ÇOCUĞUN TÜRKÜSÜ

Çocuk, çocukken,
Kollarını sallaya sallaya yürürdü.
Dere ırmak olsun isterdi,
Irmak sel olsun,
Şurdaki su birikintisi deniz.

Çocuk, çocukken,
Çocuk olduğunu bilmezdi,
Her şeyin bir ruhu vardı,
Bütün ruhlar birdi.

Çocuk çocukken,
Fikri yoktu şu ya da bu konuda,
Alışkanlıkları da yoktu.
Bağdaş kurup otururken,
Birden atılıp koşmaya başlardı.
İnek yalamışa benzeyen saçlarıyla,
Fotoğrafı çekilirken hiç poz vermezdi.

Çocuk çocukken,
Şu soruları sorardı hep:
Ben niye benim de sen sensin?
Niye burdayım da şurda değilim?
Zaman nerede başladı, uzay nerede biter?
Güneşin altındaki yaşamımız bir düş mü?
Duyduklarım, görüp kokladıklarım
Başka bir dünyanın hayali mi?
İnsanların yaşadığı kötülüklere bakılırsa.
Kötülük var mı gerçekten?
Ben dünyaya gelmeden önce nasıl oldu da
Yoktum.
Ve bir gün, nasıl olacak da artık
Ben, ben olmayacağım?

Çocuk çocukken,
Tiksinirdi ıspanak, fasülye ve sütlaçtan,
Bir de haşlanmış karnabahardan.
Şimdi hepsini de yer, kimse zorlamadığı halde.

Çocuk çocukken,
Bir gün yabancı bir yatakta uyandı,
Şimdi hep aynı yatakta uyanıyor yeniden yeniden.
O zamanlar herkes güzel görünürdü gözüne,
Pek azını güzel buluyor şimdi, sadece şanslı olanları.

Cenneti gözünde canlandırabilirdi,
Şimdi sadece tahmin edebiliyor,
Hiçliği canlandıramıyor kafasında,
Düşündüğünde bile titriyor.

Çocuk, çocukken,
Nasıl da istekle oyun oynardı,
Ya şimdi? Aynı heyecanı duyması için
Yaptığı her şeyin işle ilgili olması gerekiyor.

Çocuk, çocukken,
Bir elma yese karnı doyardı–biraz da ekmek,
Gerçi pek değişmedi bu.

Çocuk, çocukken,
Dağ çilekleri ellerini doldururdu, sadece çilekler ama,
Şimdi de öyle gerçi,
Taze cevizler dilini yakardı,
Şimdi de öyle gerçi,
Bir zirveye çıktığında
Bir başkasını arzulardı,
Bir şehre gittiğinde,
Daha da büyüğüne gitmek isterdi,
Yine öyle gerçi.
En uç dallardaki vişneler hedefindeydi,
Bir anlamda bu da değişmedi,
Yabancıların yanındaykenk utanır sıkılırdı,
Şimdi de öyle,
İlk karın yağmasını beklerdi,
Ve şimdi de bekliyor bunu.

Çocuk, çocukken,
Mızrak gibi fırlattı bir sopayı ağaca,
Bugün o dal titremekte hala.

Yazan: Peter Handke

Çeviri: Reset

About reset

Kimin söylediğini bırak, ne söylediğine bak.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: